Historia Mrzeżyna, niegdyś portu Trzebiatowa, ściśle związana jest z historią tego miasta.
W XIII wieku, w okresie kiedy Trzebiatów otrzymał prawa miejskie, rzeka Rega wpadała do morza w północno–zachodnim krańcu jeziora Resko, czyli około 4 km na wschód od Mrzeżyna. Przy ujściu położona była wieś rybacka Regoujście — wzmiankowana po raz pierwszy w dokumencie z roku 1250. (więcej…)
Muzeum Oręża Polskiego. Wejście do muzeum prowadzi przez okazały portal główny od ul. Katedralnej. Ekspozycja jest urządzona na trzech kondygnacjach.
I kondygnacja. Ukazane jest tu kształtowanie się stosunków polsko-pomorskich na przestrzeni ostatniego tysiąclecia. Czasy panowania pierwszych władców polskich — Mieszka ii Bolesława, ich dążenia do trwałego połączenia Pomorza z Polską, a także starania czynione przez Bolesława Krzywoustego i podejmowane przez niego wyprawy na Pomorze.
Dzielnica rybacka — Cmentarz Poległych — Hotel „Skanpol” — ul. Dworcowa — ul. Rzeczna — brzegiem Parsęty — ul. Solna — ul. Findera — park — ul. Jedności Narodowej — autobusem MKS do Zieleniewa.
Od hotelu idziemy ul. Dworcową na południe, ku rzece Parsęcie. Zatrzymujemy się na chwilę przy gmachu Powiatowej i Miejskiej Biblioteki Publicznej im. Galla Anonima. Warto zwrócić uwagę na tablicę wmurowaną w ścianę szczytową gmachu. Jest na niej wykuty tekst pieśni jaką wg Galla Anonima mieli śpiewać wojowie Bolesława Krzywoustego pod Kołobrzegiem.
Port i uzdrowisko (2 godz.)
Hotel „Skanpol” — ul. 1 Armii Wojska Polskiego — ul. Solna — ul. Spacerowa — ul. Morska — ul. Rodziewiczówny — Park Nadmorski — ul. Wiatraczna — ul. Kniewskiego — ul. Dworcowa — pl. 18 Marca.
Wyruszamy od hotelu w kierunku północno-za-chodnim ul. 1 Armii Wojska Polskiego. Po lewej stronie ulicy zbudowane w 1. 1963—68 nowe osiedle „Parsęta”. Wzniesione tutaj domy mają wysokość 4—5 kondygnacji. Następnie skręcamy
w prawo, przechodzimy ok. 100 m i koło „Cocktail–Baru” skręcamy w lewo w ul. Spacerową. Zbliżamy się do dzielnicy portowej. Przechodzimy obok dwóch ciekawych domów sanatory jno-wypoczynkowych. Pierwszy należy do Bielskiego Przedsiębiorstwa Budownictwa Przemysłowego a drugi do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Frontowe ściany obu budynków zostały tak skonstruowane, aby przebywającym w nich kuracjuszom zapewnić maksymalną ilość słońca przez cały dzień. Oryginalność tej konstrukcji polega na tym, że balkony każdego piętra są cofnięte w stosunku do balkonów piętra niższego i w ten sposób odnosimy wrażenie jak gdyby ściana frontowa była znacznie pochylona. W okresie letnim duże zainteresowanie wśród gości wzbudza piękny, pełen egzotycznych okazów roślin ozdobnych ogród. (więcej…)
Do Podczela (6 km, 3 godz.)
Na spacer do Podczela wyruszamy od hotelu i przechodzimy ulicami: Dworcową, Kniewskiego, Kasprowicza i Fredry. Przy ul. Fredry warto obejrzeć fort słynny z czasów bitwy o Kołobrzeg w 1807 r. Początkowo wojska armii napoleońskiej otrzymały zadanie blokowania wojsk pruskich znajdujących się w twierdzy. Dopiero później przystąpiono do regularnego oblężenia. W walkach tych brały udział także jednostki polskie — 1 pułk piechoty polskiej, którym dowodził płk. Antoni Sułkowski.
Najstarszą i najbardziej okazałą budowlą w Kołobrzegu jest zabytkowa kolegiata pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny. Początkowo był to kościół katolicki, który w okresie reformacji stał się świątynią protestancką. Budowę jej rozpoczęto w końcu XIII w. Pierwotnie zakładano, że będzie to obiekt o systemie halowym, trzynawowy. W wyniku późniejszych prac, fundowanie przez bogate rody mieszczańskie kaplic, budowla została powiększona w XIV i XV w. o dalsze dwie nawy. Początkowo wzniesiono dwie wieże, ciągnące się na szerokość trzech naw. Później połączone zostały one w jeden masywny blok wieżowy. Przykryto go w 1646 r. hełmem. Wysokość wieży wynosiła wówczas ok. 70 m. Podczas walk w marcu 1945 r. kolegiata została bardzo zniszczona. Uczestnicy bitwy podkreślają, że był to jeden z silnych punktów oporu hitlerowców w mieście. (więcej…)